weronikaPraca z ofiarami przemocy domowej wymaga od psychologa ogromnej wiedzy, empatii, troski, cierpliwości oraz umiejętności nieoceniania. Tak aby patrzeć na drugiego człowieka nie przez pryzmat własnych postaw, ocen, oczekiwań, ale przez pryzmat jego świata i jego cierpienia. Ofiarami przemocy domowej najczęściej są kobiety, dzieci ale również i mężczyźni.

Jako ofiary przemocy odczuwają oni ciągły lęk, cierpienie, bezsilność, przygnębienie i rozpacz. Długotrwały stres i przerażające poczucie zagrożenia odbija piętno na ich psychice. Przez co często podejmują irracjonalne działania lub nie podejmują żadnych działań. Lee Bowker – amerykańska psycholożka, na podstawie badania kobiet systematycznie bitych przez partnerów opisuje strategie, którymi posługują się kobiety w celu powstrzymania partnera od bicia.

Jedna z nich jest rozmowa i obietnica poprawy. Bite kobiety podejmują rozmowę ze sprawcą na temat tego co zrobił. Starają się opowiedzieć im o swoim cierpieniu i krzywdzie, często chcąc dzięki temu wzbudzić w nich poczucie winy. Wyciskanie od sprawcy przemocy obietnicy poprawy i powstrzymywania się od bicia wydaje się dla ofiary sensowną metodą. Ofiara w zależności od swoich przekonać, co może nakłonić sprawcę do poprawy odwołuje się do miłości, moralności, dobra dzieci lub zachowania dobrej opinii na temat rodziny w najbliższym społeczeństwie. Często, szczególnie po ataku agresji sprawca obiecuje, że już nigdy więcej tak się nie zachowa. Niestety równie często rozmowy dla sprawcy są zbyt trudne, konfrontacja ze swoimi czynami prowadzi do wzrostu agresji a co za tym idzie do ponownych ataków złości. Dlatego ofiara uczy się milczeć.