DSC01128 KopiowaniePłyta została wydana przez gminę Lipnicę Wielką, dzięki dofinansowaniu z Unii Europejskiej – poinformował Bogusław Jazowski, wójt gminy Lipnica wielka na Orawie.

A, że warto jej posłuchać, nie ulega żadnej wątpliwości. Nagrane na niej piosenki przez zespół Andrzeja Dziubka oraz zespół Arva są bardzo różnorodne. Zarówno te związane z dniem codziennym, jak i pełne nostalgii za Orawą. Nie brakuje i motywów religijnych, jak choćby Orawski Psalm w wykonaniu lidera De Press. – Na tej płycie usłyszymy poezję Emila Kowalczyka. Są to pieśni o Orawie, o ziemi twardej i skalnej, ale jedynej na świecie, niezwykłej w swojej urodzie – napisał na okładce płyty Robert Kowalczyk, syn Emila. Podkreślił, że jego tata przekonuje, że podbabiogórska ziemia jest pełna uroku, ciepła i mądrości. Dodaje, że w wierszach można odnaleźć Orawę prawdziwą z groniowym śpiewem, babiogórskim lasem, dawnym zwyczajem, odnajdujemy w nich jednak przede wszystkim człowieka, jego zmaganie z życiem, proste, przejmujące, pełne pokory i zadumy.

Dr Emil Kowalczyk był znanym regionalistą, animatorem szeroko rozumianej kultury, wielkim społecznikiem, wybitnym poeta, autorem licznych publikacji oraz człowiekiem wielkiego serca, nade wszystko kochający swą rodzinną Orawę. Był wręcz „zasłuchany" w Orawę, uczył swych krajan i wyznaczał im drogę. Jego słowa były zawsze pełne miłości do ludzi i miejsc.
Dr Emil Kowalczyk urodził się 17 grudnia 1941 roku w Lipnicy Wielkiej w rodzinie o bogatych tradycjach regionalnych, przywiązanej do rodzimej kultury. Zmarł 23 lutego 2005 roku. Ojciec dr Emila był członkiem znanego zespołu okresu międzywojennego im. Emila Miki, orkiestry dętej oraz teatru ludowego. Dr Emil szkołę podstawową ukończył w rodzinnej wsi, tuż potem wyjechał do Krakowa. Uczęszczał tam do znanego gimnazjum na Oleandrach, był uczniem Mariana Gotkiewicza. Już wówczas ujawniło się jego zamiłowanie do literatury i kultury. Naukę kontynuował w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie, gdzie ukończył filologię polską, pisząc pracę magisterską pt.: „Proza narracyjna Stanisława Grochowiaka". W 1981 roku obronił pracę doktorską: „Środowiskowe funkcje literatury regionalnej na przykładzie polskiej Orawy" i uzyskał tytuł doktora nauk humanistycznych.
Pomimo, że świetnie radził sobie w „wielkim świecie", postanowił powrócić na Orawę. Od 1964 roku aż do emerytury pełnił funkcję dyrektora w Szkole Podstawowej nr 4 w Lipnicy Wielkiej, natomiast w latach 1995 – 1996, był dyrektorem Liceum Technicznego w Lipnicy Wielkiej. Kierował też dziecięcym zespołem „Orawianie" im. Heródka, odnoszącym sukcesy w Polsce i za granicą, gdzie był wielokrotnie wyróżniany. Brał czynny udział w życiu samorządowym. Od 1991 roku był przewodniczącym Rady Gminy, starającym się zawsze łagodzić wszelkie konflikty i spoglądającym z troską na sprawy wszystkich mieszkańców. Dr Emil pełnił wiele funkcji: był członkiem Rady Naukowej Babiogórskiego Parku Narodowego i Związku Podhalan, a także rady społecznej Muzeum Etnograficznego w Zubrzycy Górnej, przewodniczącym komisji kultury związku „Euroregion - Tatry". Działał też aktywnie w wielu stowarzyszeniach i organizacjach. Był jurorem wielu konkursów m. in. Przeglądu Młodych Recytatorów i Gawędziarzy im. Andrzeja Skupnia Florka w Białym Dunajcu, Góralskich nucicek w Poroninie oraz Konkursu Poezji Religijnej w Ludźmierzu.
Pisał wiele. Artykuły na temat kultury i historii Orawy, poezje a te także religijne, gawędy i inscenizacje. Był autorem scenariuszy radiowych i filmowych nagrywanych w TVP np. „Nuty moje nuty", „Kany tyn cas", czy „Kolędnicy z Lipnicy". Publikował w regionalnej prasie. Ukazało się kilka autorskich tomików jego poezji m. in.: „Napij się orawskiego ciepła" w 1991 roku i „Dookoła smreków paciorki" w 1994 roku. Natomiast wiersz jego autorstwa pt.: „Cy bacycie Święty Ojce" śpiewa Andrzej Dziubek z zespołu De Press.
Za swoją długoletnia pracę zawodową i społeczną otrzymał on wiele prestiżowych wyróżnień i nagród oraz odznaczeń resortowych i państwowych m. in.: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi i Medal KEN.